آنچه که در مناطق خشک بسیار اهمیت دارد و در این باره سوال زیاد است، میزان تبخیر و تعرق بالقوه است. در حقیقت یکی از روش های سنجش خشکی یک منطقه فاصله ی میزان تبخیر و تعرق بالقوه و میزان تبخیر و تعرق واقعی است.
بدین صورت که توانایی تبخیر در یک منطقه را در نظر می گیریم. مانند توانایی یک فرد در غذا خوردن. این توانایی را تبخیر بالقوه می گوییم.
اما مقدار آبی که در این منطقه تبخیر شده است، یا به عنوان مثال مقدار غذایی که فرد در حال حاضر خورده است را می توان به عنوان تبخیر واقعی دانست.
بنابر این فاصله ای که بین میزان غذایی که می توانید بخورید با، میزان غذایی که در حال حاضر خورده اید، یعنی میزان گرسنگی شما را مشخص می کند که برای منطقه: میزان خشکی منطقه را معین می سازیم.
در این صورت و با توصیفی که من گفتم، مشخص می گردد که در مناطق خشک این مقدار از تبخیر و تعرق چقدر با اهمیت می باشد.
این ساده ترین متنی بود که می توانستم برای تبخیر و تعرق بنویسم.
هم نظرتان را و هم سوال اگر داشتید برایم بنویسید.
بالا آمدن آب دریا۲ - برای کشورهای مختلف
آیا می توان دی اکسید کربن موجود در اتمسفر زمین را جدا و در سنگ های زیر سطح زمین ذخیره کرد؟
تزریق و ذخیره سازی دی اکسید کربن مابع در سنگ های زیر سطح زمین به عنوان مصادره یا جداسازی کربن زمین شناسی شناخته شده است. این روش می تواند در کاهش اثرات تغییرات اقلیمی، که در اثر افزایش دی اکسید کربن اتفاق می افتد کمک موثری باشد.
رابرت بوروس دانشمند یو اس جی اس در این باره توضیحات بیشتری داده است که می توانید به این سایت مراجعه کنید.
اما امیدم نا امید.
و اکنون روزهاست که دستانم به سمت تو دراز و نگاه تو برای من
رو به فرداست.
یادت باشد که من در سرزمینی زتدگی می کنم که :
نام من : امروز است . نه فردا . . .
ادامه مطلب
ادامه مطلب
