غروب یک روز تابستان است و شامگاه آغاز می شود. ورودی غاری عمیق و تاریک، چند خفاش از غار خارج می شوند و در بلندای آسمان به پرواز درمی آیند. موجودات خزپوش کوچکی که بیشتر و بیشتر ظاهر می شوند. تنها ظرف چند دقیقه، میلیون ها میلیون خفاش خارج شده و رودخانه ای از این موجودات به بیرون از غار می ریزند.
صدایی شبیه فیلم های وحشتناک؟ نمیدانم باورمی کنید یا خیر! این صحنه در غار براکن واقع در تگزاس و در همه ی روزها تابستان اتفاق می افتد. جایی که حدود 20 میلیون خفاش برای تغذیه حشرات در خارج از غار اوج گرفته و به پرواز درمی آیند. جیم کندی حافظ بین المللی خفاش در .. تگزاس این رویداد را سحر آمیز توصیف کرده و آن را یکی از عظیم ترین اعمال حیوانات روی سیاره ی زمین می داند.
به گروهی از خفاش ها کلونی یا دسته می گویند. آن ها هر مارس یا آوریل از خانه ی زمستانی اشان مکزیک مهاجرت کرده و بیش از 1000 مایل مسافتی را طی نموده و به این غار می آیند. جایی که به بلوغ رسیده و بزرگ شده اند.
پس از این که به غار رسیدند، زمانی نمی گذرد که هر یک از خفاش های مادر نوزادی را متولد می کند. در هر 30/5 سانتیمترمکعب ( 1فوت) از فضا به اندازه ی 500 بچه خفاش تراکم یافته اند، به طوری که دمای بدنشان گرمای معتدل و مفرحی را برایشان ایجاد می کند.
اگر تا به حال در محیط پر جمعیتی پدر و مادرتان را گم کرده باشید، شایدتعجب کنید که چگونه خفاش مادر می تواند در نهایت ازدحام فرزند خود را پیدا کند. آن ها از طریق حس بویایی اشان بچه های خود را می یابند و از آن ها پرستاری می کنند.
زمستان محیط بسیار آرامی را برای غار فراهم می کند، اما در تابستان با وجود ساکنین خود این گونه نیست. در مدت کوتاهی کف غار را مدفوع خفاش ها می پوشاند، این فضولات غذای ارگانیسم های کوچک مانند باکتری ها و قارچ ها را تشکیل می دهد. بنابر این مکانی پر از ساس و میکروب خواهد شد.
زمانی که شما با کلاه ایمنی چراغ دار خود در غار قدم می زنید، کف غار از وجود ساس می خروشد. حشرات در اطراف شما پرواز می کنند و سوسک ها در حال بالا آمدن از پاهایتان هستند.
وقتی که شب فرا می رسد و خفاش های بالغ تر غار را برای تغذیه ترک می کنند، در حقیقت به انسانها کمک می نمایند چرا که تنها در یک شب حدود یک تن حشره هایی را می خورند که آفت محصولات کشاورزی محسوب می شوند.
خفاش وامپیر یا خون آشام نامی عمومی برای خفاش هایی است که خون دیگر حیوانات را می مکند. افسانه ها و اسطوره ها در تمام جهان، خفاش ها را به عنوان اهریمنان خون آشام به تصویر می کشند. خفاش های خون اشام در همه جا زندگی می کنند، اما سه گونه ی آن ها در آمریکای مرکزی و جنوبی وجود دارند.
طول بال این خفاش ها ( متعلق به طبقه ی دسمودوس روتوندوس ) حدود هشت اینچ و بدن آن ها به اندازه ی انگشت شست آدمی بزرگسال می باشد. اگر نوع تغذیه و برنامه ی غذایی آن ها نبود، مردم توجه زیادی به این جانوران کوچک نداشتند. خفاش های خون آشام از خون پرندگان بزرگ، گله ها، اسب ها و خوک ها تغذیه می کنند.
به هر حال این جانوران چه می کنند؟ چگونه خون قربانیان خود را می مکند؟ با دندان های تیزی که دارند، بریدگی های ریزی را در پوست حیوانی که خوابیده است،ایجاد می کنند. بزاق خفاش ها دارای ماده ای شیمیایی است که از لخته شدن خون جلوگیری می کند. بنابر این خفاش براحتی می تواند خونی را که در زخم ایجاد شده بمکد. ماده شیمیایی دیگری که در بزاق آنها وجود دارد، ماده ی بی حس کننده ای است که جلو بیدار شدن حیوان را می گیرد.
خفاش های خون آشام شکار خود را از طریق صدا، بو و پژواک پیدا می کنند. در این هنگام آن ها در یک متری سطح زمین به پرواز در می آیند و از حسگر های ویژه ی گرمایی استفاده می کنند که در بینی هایشان قراردارد و به آنها کمک می کند تا سیاهرگ هایی را پیدا کنند که به پوست بدن شکارشان نزدیک است.
دانشمندان به این نتیجه دست یافته اند که بزاق این خفاش ها در جلوگیری از لخته شدن خون بهتر از هر ماده ی دارویی دیگر می باشد. شاید روزی این جانوران در پیشگیری حملات قلبی و سکته ها کمک موثری باشند.
خفاش های خون آشام یکی از انواع گونه هایی است که به عنوان آفت به آنها توجه می گردد.اما میلیون ها خفاش سودمند وجود دارند که مردم ان ها را به اشتباه به جای خفاش های خون آشام نابودشان می کنند.
