مقدمه:

جزيره ي زنگبار، متعلق به كشور متحد تانزانيا، در فاصله ي 30 كيلومتري ساحل شرقي آفريقا قرار دارد. جزيره ي خواهري زنگبار يعني پمبا در فاصله اي برابر و در شمال شرقي آن واقع شده است. زنگبار به طول 90 كيلومتر از شمال به جنوب، و با پهناي 43 كيلومتر از شرق به غرب گسترش يافته و مساحت آن 1660 كيلومتر مربع مي باشد. اين جزيره ي مرجاني كم ارتفاع كه بيشتر از 120 متر ارتفاع ندارد، با زندگي گياهي انبوه حاره اي پوشيده شده است. آب و هواي آن به دليل نزديكي با اقيانوس معتدل و متوسط درجه حرارت سالانه ي آن بين 24 تا 27 درجه ي سانتي گراد مي باشد. بارش متوسط زنگبار نيز به دليل وزش بادهاي موسمي از سوي اقيانوس هند بيش از 1520 ميليمتر مي باشد. جنگل هاي انبوه اين جزيره به گونه ي وسيعي با محصولات زراعي و درختي ديگري مانند ميخك، موز و نارگيل جا بجا شده است. زندگي جانوري هم در اينجا، به پستانداران كوچك و پرندگان بسيار محدود شده است.

جمعيت و اقتصاد

سرشماري سال 1995 ميلادي جمعيت زنگبار را 456934 نفر تخمين زده است. مركز عمده ي شهري اين جزيره، شهر بندري زنگبار است كه در ساحل غربي آن واقع شده است. شهرهاي كوچكتر جزيره ي زنگبار، چواكا در ساحل شرقي، كيزيم كيزي در جنوب، و مكوكوتاني در شمال غرب قرار دارند. ساكنان اصلي زنگبار را سياهان آفريقايي تشكيل مي دهند كه از نسل هاي هايموهاي بومي، تومباتوها و پمباها مي باشند. اين افراد كساني بودند كه به زبان بنتو صحبت مي كردند و از خشكي هاي اطراف بخاطر آب فراوان و خاك حاصلخيز به اين منطقه مهاجرت كردند. افراد بومي ديگري كه بعدها به عنوان شيرازي شناخته شدند، كساني هستند كه بعد از سياهان آفريقايي وارد اين سرزمين شدند. از قرن دهم به بعد، عربها از عمان و ديگر سرزمين هاي جنوب غرب آسيا در اين جزيره ساكن شدند به طوري كه نخبگان اقتصادي، اجتماعي و سياسي اين سرزمين را اعراب تشكيل مي دادند. اما انقلاب 1964 بيشتر اعراب را وادار كرد تا از اين كشور خارج شوند. بيشتر مردم زنگبار مسلمانان سني مذهب هستند. تنها گروه هاي كوچكي از مردم مسلمانان شيعه مذهب و نيز هندوهايي هستند كه در حال حاضر زندگي مي كنند. زبان ساكنين جزيره ي زنگبار زبان سواحيلي است، اما تعداد كمي از افراد هستند كه به زبان عربي و انگليسي نيز صحبت مي كنند.

فعاليت عمده ي اقتصادي زنگباري ها كشاورزي است. محصولات غذايي و ميخك بيشترين توليد آنان محسوب مي شود. زنگبار در گذشته به توليد ميخك مي پرداخت، چنان كه 90 درصد توليدات ميخك جهان  متعلق به اين جزيره است. گردشگري نيز در اقتصاد اين سرزمين از اهميت زيادي برخوردار است. شهر سنگي كه بخش قديمي بندر زنگبار محسوب مي شود، اهميت گذشته اين شهر را منعكس مي سازد و در حال حاضر نيز جاذب اوليه ي توريست در اين سرزمين به شمار مي رود. در سال 2000 شهر سنگي به عنوان نقطه ي باستاني جهان ناميده شد. شهر زنگبار به وسيله ي راههاي آبي به پايتخت تانزانيا متصل مي شود، همچنين اين شهر داراي يك فرودگاه بين المللي نيز مي باشد.

 شهر سنگی زنگبار